W latach 1937 – 1939 był wykładowcą w Pedagogium Nauczycielskim w Łodzi a w 1939 również w Oddziale Łódzkim Wolnej Wszechnicy Polskiej.

W czasie okupacji był przez 3 miesiące więziony w obozie na Radogoszczu. Po wyzwoleniu wrócił do Pabianic, a pracę podjął w nowo powołanym w 1945 Uniwersytecie Łódzkim, gdzie po uzyskaniu habilitacji i tytułu profesora nadzwyczajnego prowadził zajęcia z zakresu zoologii ogólnej i ekologii zwierząt.

Przez wiele lat był członkiem Komitetu Zoologicznego Polskiej Akademii Nauk (PAN) oraz Rady Naukowej Instytutu Zoologicznego PAN. W swym dorobku naukowym posiada ponad 100 publikacji, z których znaczną część stanowią prace z zakresu hydrofauny. Pochowany jest na cmentarzu komunalnym w Pabianicach.

Pozazawodowa społeczna działalność krajoznawcza Z działalnością turystyczno-krajoznawczą zetknął się jeszcze podczas nauki w Szkole Handlowej Zgromadzenia Kupców w Łodzi, tu wstąpił do Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego (PTK) a w 1921 został przewodniczącym Międzyszkolnego Koła PTK. Działalność w PTK kontynuował w Pabianicach. Był członkiem założycielem Oddziału PTK (powstał 11 marca 1929, jego pierwszym prezesem został Kazimierz Staszewski – obecny patron oddziału), a w latach 1934 – 1936 został wybrany prezesem tego Oddziału.