Polityka carów wobec unitów Rządy Katarzyny II Bezpośrednio po aneksji do Rosji terenów, na których unici stanowili większość, caryca Katarzyna II zadeklarowała tolerancję wobec ludności katolickiej "obydwu obrządków" i zapewniała, że jej sytuacja nie ulegnie zmianie w porównaniu ze stanem rzeczy panującym w I Rzeczypospolitej. W rzeczywistości jednak rząd rosyjski traktował unitów jako prawosławnych Rosjan, którzy zostali siłą zmuszeni do zmiany wyznania, a których konwersja na prawosławie jest jedynie kwestią czasu. 2 września 1780 Katarzyna II skierowała do namiestnika białoruskiego Czernyszewa reskrypt, w którym zezwalała duchownym prawosławnym przejmować cerkwie unickie, jeśli była ku temu wola parafian. Czernyszew oraz prawosławny biskup Mohylewa Jerzy (Konisski) wykorzystali zezwolenie w szerszym niż dosłowny zakresie, doprowadzając do przejścia na prawosławie 112 573 osób, 35 duchownych i 95 parafii z cerkwiami. Działania te były prowadzone mimo protestów hierarchii unickiej. Równocześnie Katarzyna II doprowadziła do mianowania biskupem pomocniczym metropolii kijowskiej archimandryty Wiktora (Sadkowskiego), który miał powtórzyć działania biskupa mohylowskiego na ziemiach Ukrainy Naddnieprzańskiej, Wołynia i Podola. Po II rozbiorze Polski Wiktor (Sadkowski) został prawosławnym biskupem mińskm.