thumb|Portret żony Parys Filippi (ur. 1836 w Krakowie, zm. 7 grudnia 1874 w Warszawie) – polski rzeźbiarz, syn pochodzącego z Włoch rzeźbiarza i sztukatora Paolo Filippiego. Nauka i działalność artystyczna w Krakowie W latach 1855–1858 kształcił się w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Henryka Kossowskiego. Następnie jako stypendysta Miasta Krakowa udał się wraz z Janem Matejką do monachijskiej Akademii Sztuk Pięknych (Akademie der Bildenden Künste München). Z numerem immatrykulacyjnym 1557 rozpoczął roczne studia w Monachium 04.01.1859 r. w klasie rzeźby. Po powrocie do Krakowa w 1860 r. otworzył pracownię rzeźbiarską w refektarzu klasztoru OO. Franciszkanów, która stanowiła punkt spotkań dla młodych twórców m.in. M. Bałuckiego, K. Chłędowskiego, F. Cynka, A. Grottgera, L. Kubali, J. Matejki, K. Szujskiego. Pracownia Filippiego była równocześnie miejscem spotkań tzw. przedburzowców, czyli artystów, pisarzy, młodzieży, przygotowujących się do powstania styczniowego.