Jego skok był więc rekordem Polski aż do 1979, gdy na mamuciej skoczni w Planicy Piotr Fijas osiągnął długość 149 m.

Był rekordzistą w Zakopanem, na Wielkiej Krokwi, gdzie wylądował na 107,5 m.

Czterokrotnie zdobywał medale mistrzostw Polski: w 1964 i 1965 był drugi na skoczni 70-metrowej, a w 1967 i 1968 trzeci, odpowiednio na obiekcie normalnym i dużym.

Uczestniczył w mistrzostwach świata 1966 w Oslo oraz w mistrzostwach 1970 w Wysokich Tatrach, podczas których zajął 57. miejsce w konkursie na skoczni 90-metrowej.

Zwyciężył w dwóch otwartych konkursach skoków podczas Memoriału Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny w roku 1967. Trzykrotnie brał udział w Turnieju Czterech Skoczni. Najlepsze miejsce (dwudzieste) zajął w jego 15. edycji.

W styczniu 1968 zwyciężył Puchar Beskidów.

Na igrzyskach olimpijskich 1968 w Grenoble na skoczni normalnej zajął 35. miejsce, natomiast dużej miejsce 45. Rodzina Józef Kocyan jest synem Jerzego, znanego zjazdowca, i Ewy Kocyanów, miał ośmioro rodzeństwa, m.in. Andrzeja KocyanaWojciech Szatkowski Od Marusarza do Małysza. Polscy skoczkowie 1924-2003, wyd. Fall, Zakopane 2004, s. 177. Jest żonaty, mieszka w Ustroniu.

Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie 1968 Grenoble–35. miejsce (K-70), 45. miejsce (K-90)