Taktyka Andersona nie przyniosła oczekiwanych rezultatów i alianci przegrali bitwę.
Po wojnie Po wojnie został naczelnym dowódcą wojskowym i gubernatorem Gibraltaru. Jego najbardziej znaczącymi osiągnięciami były zmiany w konstytucji Gibraltaru oraz budowanie nowych domów, w celu polepszenia warunków do życia. W czerwcu 1952 przeszedł na emeryturę. Jego ostatnie lata były pełne tragedii: jego jedyny syn zginął w akcji na Malajach. Również jego córka zmarła po długiej chorobie. Anderson zmarł na zapalenie płuc na Gibraltarze w 1959.
Bibliografia
Kategoria:Brytyjscy generałowie Kategoria:Gubernatorzy Gibraltaru Kategoria:Komandorzy Legii Honorowej Kategoria:Odznaczeni Legią Zasługi Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojskowym (Wielka Brytania) Kategoria:Odznaczeni Orderem Gwiazdy Etiopii Kategoria:Odznaczeni Orderem Łaźni Kategoria:Odznaczeni Orderem Sławy (Tunezja) Kategoria:Uczestnicy II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1959 Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium brytyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Alawitów Kategoria:Odznaczeni Gwiazdą 1914–15 Kategoria:Odznaczeni Medalem Wojennym Brytyjskim Kategoria:Odznaczeni Medalem Wojny 1939–1945 Kategoria:Odznaczeni Medalem Zwycięstwa