W latach 1959–1963 studiował teologię moralną na Wydziale Teologicznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, gdzie w 1965 uzyskał licencjat z teologii.
W latach 1963–1965 pracował jako katecheta w szkołach średnich w Koszalinie. W latach 1966–1971 wykładał zagadnienia teologii ekumenicznej i pryncypia teologii moralnej w Wyższym Seminarium Duchownym oo. Franciszkanów w Krakowie, a w latach 1966–1972 prowadził wykłady zlecone z prawosławnej teologii moralnej i zagadnień ekumenicznych na Sekcji Teologii Porównawczej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W 1995 objął wykłady ze środków współczesnego komunikowania i współczesnych ruchów kościelnych w Archidiecezjalnym Studium Teologicznym dla Księży w Szczecinie.
W 1965 został członkiem zarządu Prowincji Matki Bożej Niepokalanej w Warszawie, gdzie w latach 1965–1971 zajmował stanowisko ekonoma, a w latach 1968–1974 asystenta prowincjonalnego. W latach 1971–1977 sprawował urząd gwardiana klasztoru w Niepokalanowie. Współorganizował uroczystości beatyfikacyjne Maksymiliana Marii Kolbego w 1971. W latach 1977–1978 był asystentem i wikariuszem prowincji warszawskiej. W latach 1978–1989 pełnił funkcję wikariusza i asystenta generalnego zakonu, rezydując w Rzymie. Zajmował się sprawami zakonu w Europie Wschodniej, był też definitorem generalnym zakonu.