Po trzech obronach które zakończył przed czasem 16 września 1981 doszło do pojedynku unifikacyjnego z mistrzem federacji WBC Sugar Rayem Leonardem Po zaciętej walce przegrał przez techniczny nokaut w czternastej rundzie pomimo że do momentu przerwania walki prowadził na punkty u wszystkich sędziów. Magazyn The Ring uznał ten pojedynek za walkę roku 1981..
Mistrzostwo wagi junior średniej Po tej porażce Hearns postanowił zmienić kategorie wagową na wyższą i po stoczeniu trzech zwycięskich walk 3 grudnia 1982 zmierzył się z mistrzem federacji WBC Wilfredem Benítez, którego po zaciętym pojedynku pokonał decyzją większości zdobywając mistrzostwo w drugiej kategorii wagowej.
Waga średnia Po trzech obronach, w których pokonał Luigiego Minchillo, Roberto Durána oraz Freda Hutchingsa 15 kwietnia 1985 zmierzył się z mistrzem federacji WBA oraz IBF Marvinem Haglerem. W pierwszej zaciętej rundzie bardzo często dochodziło do wymian ciosów w półdystansie. Po pierwszej rundzie Hagler miał mocno krwawiące rozcięcie na nosie, a Hearns złamaną prawą rękę, przez co stracił swój największy atut. Podczas drugiej rundy starał się utrzymywać rywala na dystans, konsekwentnie punktując lewym prostym, jednakże Haglerowi udawało się trafiać, zaś pod koniec rundy znów doszło do ostrej wymiany w półdystansie.