grudnia tego roku, udało mu się przedostać z okrążenia do własnych linii. Został przeniesiony do dowództwa Syberyjskiego Okręgu Wojskowego. Na pocz. lipca 1942 r. objął funkcję szefa sztabu 229 Dywizji Strzeleckiej. W poł. sierpnia tego roku dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywał w różnych obozach jenieckich. W poł. 1943 r. wstąpił do Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA). Skierowano go do szkoły propagandystów ROA w Dabendorfie pod Berlinem, gdzie objął dowództwo kompanii szkoleniowej. Wstąpił tam do Narodowego Związku Pracujących (NTS). Od grudnia 1943 r. stał na czele grupy propagandystów ROA, która od stycznia do sierpnia 1944 r. działała wśród Ostbatalionów, stacjonujących w okupowanej Francji. W październiku tego roku na Górnym Śląsku na krótko został odkomenderowany do 29 Dywizji Grenadierów SS, po czym od listopada pełnił funkcję szefa sztabu 1 Dywizji Piechoty gen. Siergieja K. Buniaczenki Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji. W grudniu stanął na czele oficerskiej rezerwy przy sztabie Sił Zbrojnych KONR. W marcu 1945 r. został odkomenderowany do Berlina w celu sformowania szturmowego oddziału przeciwpancernego. W kwietniu tego roku przeszedł do grupy operacyjnej gen. Andrieja A. Własowa. Pod koniec kwietnia został wraz z działaczem NTS Władimirem D.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Matwiej Mieleszkiewicz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.