uczestniczył w rozmowach katolicko-anglikańskich w Malines pod patronatem kardynała Desiré Merciera. Wywołał wówczas kontrowersję, proponując w memoriale do kardynała Merciera przywrócenie jedności z kościołem anglikańskim, poprzez ustanowienie w Anglii patriarchatu na wzór tradycji wschodniej. Interesował się także Kościołem Wschodnim. W 1923 odwiedził prawosławne oraz unickie wspólnoty we wschodniej Galicji, spotkał się też z metropolitą Andrzejem Szeptyckim
1925-1932 W 1925 podjął wezwanie Piusa XI skierowane do benedyktynów, w którym papież wskazywał na wagę głębszego poznania prawosławia. W związku z tym założył klasztor w Amay-sur-Meuse, na którego czele stanął. Od kwietnia 1926 zaczął w nim wydawać pismo "Irénikon". W klasztorze podjęto badania nad liturgią wschodnią, celebrowano także Eucharystię w rytach łacińskim i słowiańskim. Celem tych działań było zbliżenie pomiędzy chrześcijaństwem wschodnim i zachodnim. Poszukiwania ekumeniczne o. Beauduina zostały zakwestionowane przez władze kościelne, które w 1928 zdymisjonowały go z funkcji przeora, a w 1932 nakazały opuścić klasztor. Oczekiwano bowiem, że zakonnicy będą raczej formowani dla nawracania prawosławnych na katolicyzm. 1932-1960 W 1932 podporządkował się poleceniom władz kościelnych i zamieszkał w opactwie w En-Calcat.