Według Małej Iliady Leschesa, budowniczym tej konstrukcji z polecenia Ateny był Epejos (Ἐπειός) syn Panopeusa, jeden z pomniejszych wodzów achajskichJoël Schmidt: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Katowice: Książnica, 2006, s. 94. Wzmiankuje o tym w swym dziele gramatyk Proklos (Chrestomatia II, Ilias mikra 1).. Koń trojański miał być wykonany z drewna jodłowego. U starożytnych Greków jodła była drzewem poświęconym Posejdonowi oraz Artemidzie i wiązano je także z kultem Dionizosa. Zakładano zatem, że obrońcy Troi zechcą wprowadzić konia w mury miasta jako ofiarę przeznaczoną dla bogówMarek Żukow-Karczewski: Jodła – dumne drzewo. „Aura”, nr 2/1995.. Wprowadzono go przez symboliczną Bramę Skajską (czyli Złowieszczą), przez którą wcześniej wkroczył weselny orszak Parysa i Heleny i gdzie przed śmiertelnym pojedynkiem Hektor żegnał się z żoną i synem, a którą ostatecznie wdarły się do Troi pierwsze szeregi AchajówKrystyna Kreyser: Śladami mitów starożytnej Grecji i Rzymu. Warszawa: LSW, 1992, s. 193..
W przenośni wyrażenie to, jako synonim podstępnego daru, oznacza ukryte zagrożenie, a także pozorną korzyść lub zdobycz przynoszącą w rzeczywistości zgubę wskutek cudzego zdradliwego działaniaKrystyna Kreyser: Śladami mitów starożytnej Grecji i Rzymu, dz. cyt., s. 177..
Zobacz też
koń trojański – rodzaj szkodliwego oprogramowania komputerowego
Przypisy
Kategoria:Artefakty mitologii greckiej Kategoria:Wojna trojańska