Od 1937 nosił godność kanonika gremialnego kaliskiej kapituły kolegiackiej. W 1938 został zwolniony z obowiązków w diecezji kujawskiej i przeniesiony do Lublina, gdzie objął kierownictwo konwiktu dla księży-studentów Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W Lublinie zastał go wybuch II wojny światowej; 17 listopada 1939 aresztowany przez Niemców w ramach tzw. Sonderaktion Lublin. W czerwcu 1940 wywieziono go wraz z innymi duchownymi diecezji lubelskiej do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen. W grudniu 1940 trafił do KL Dachau, tam zmarł 1 listopada 1941.
Ksiądz Stanisław Wojsa padł ofiarą eksperymentów pseudomedycznych, przeprowadzanych przez sanitariusza Heidena. Pobity przez izbowego, cierpiał na bóle głowy. Heiden przywiązał go do stołu operacyjnego i bez podania środków przeciwbólowych przepiłował czaszkę i grzebał w mózgu w celu ustalenia przyczyn bólu. Po tym zabiegu ksiądz Wojsa został uśmiercony zastrzykiem.
Przypisy
Bibliografia Zbigniew Skrobicki, Wojsa Stanisław (1894–1941), ksiądz, działacz katolicko-społeczny, redaktor, utalentowany kaznodzieja, dyrektor Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej we Włocławku, w: Słownik biograficzny katolicyzmu społecznego w Polsce, tom III: R–Ż (przewodniczący Komitetu Redakcyjnego Ryszard Bender), Lublin 1995, s.