Ladżdżun (arab. اللجّون, Al-Ladżdżun) – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Dżanin w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej, po ataku Sił Obronnych Izraela w dniu 30 maja 1948 roku.
Położenie Ladżdżun leżała na niewielkim wzniesieniu znajdującym się w południowo-zachodnim skraju Doliny Jezreel w Dolnej Galilei. Była położona po obu stronach wadi Ladżdżun. Wzgórze wznosiło się na wysokości 150 metrów n.p.m. i rozciągał się stąd widok na całe Wadi Ara i położone 16 kilometrów na południe miasto Dżanin. Według danych z 1945 roku do wsi należały ziemie o powierzchni 7724,2 ha. We wsi mieszkało wówczas 5409 osób.
Własność gruntów Powierzchnia gruntów (ha) Arabowie 6831,1 Żydzi 0 publiczne 893,1 Razem 7 724,2
Historia Historia powstania Ladżdżun była związana ze strategicznym położeniem wioski na skrzyżowaniu ważnych dróg prowadzących z Azji do Egiptu. Znaczenie tego miejsca rozumiano już w czasach starożytnych. W jego pobliżu znajdowało się ufortyfikowane miasto Megiddo. Po stłumieniu w 135 roku żydowskiego Powstania Bar-Kochby, cesarz Hadrian rozkazał legionowi Legio VI Ferrata zbudowanie przy skrzyżowaniu dróg obozu, który został nazwany Legio (pol. Legion).