Południowe stoki górskie porasta roślinność stepowa, natomiast na stokach północnych dominuje tajga modrzewiowa. Lasy występują do wysokości 2200 m n.p.m. Zbocza są stosunkowo łagodne i drogi wspinaczkowe nie posiadają żadnych zabezpieczeń. Wysokość względna rzadko przekracza 1000 m. Roślinność w parku jest typowa dla tajgi w południowej części Zabajkala. Występuje duża bioróżnorodność; w parku żyje wiele chronionych gatunków zwierząt i roślin. Szczególnie duża jest liczba gatunków ptaków – ok. 250.
Jedną z atrakcji parku są ostańce skalne, z których najpopularniejszy jest tzw. Melchijn chad, czyli „skała-żółw”. Ponadto na terenie parku, na południe od miejscowości Tereldż, znajduje się nowo wybudowany klasztor buddyjski oraz park dinozaurów pod nadzorem paleontologów akademickich.
Ludność Ludność skoncentrowana jest przede wszystkim w miejscowości Tereldż (formalnie, osiedle w granicach administracyjnych Ułan Bator), w południowej części parku, gdzie w 2009 roku mieszkało 1301 osób (530 rodzin).
Infrastruktura turystyczna Na terenie parku znajduje się ponad 60 hosteli i 5 domów wypoczynkowych.