W 1940 roku pracował w wypożyczalni książek Heleny Więckowskiej w Warszawie, a do wybuchu powstania warszawskiego kierował schroniskiem dla wysiedlonych i uchodźców Polskiego Komitetu Opiekuńczego w Warszawie.
Po wojnie (1945–1978) Od 1 kwietnia 1945 roku był zatrudniony w Bibliotece Jagiellońskiej, w 1946 roku powierzono mu kierownictwo Biblioteki Studium Spółdzielczego na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jednocześnie w 1946 roku uczęszczał na kurs dla bibliotekarzy naukowych. W latach 1947–1948 uczył w Państwowym Liceum Bibliotekarsko-Księgarskim oraz wykładał (1947–1949) technologię pracy umysłowej w Wyższej Szkole Nauk Społecznych w Krakowie. 1 sierpnia 1949 roku rozpoczął pracę w Bibliotece Głównej Akademii Górniczo-Hutniczej, początkowo jako pełniący obowiązki kierownika, od 1 sierpnia 1953 jako kierownik; z końcem 1954 roku został jej dyrektorem. W 1957 roku odbył podróż naukową do ZSRR, a w 1959 – dzięki stypendium Fundacji Forda – do Stanów Zjednoczonych, Anglii i Francji, studiując tam nowoczesne budownictwo biblioteczne. Zainicjował i zrealizował budowę gmachu Biblioteki Głównej AGH, pierwszego w Polsce modularnego budynku bibliotecznego.