Kariera zawodowa Zadebiutował 19 kwietnia 1978 remisując na punkty pojedynek z Leonardem Langleyem. W swojej trzeciej walce 2 listopada 1978 przegrał na punkty z Johnnym Davisem. 19 grudnia 1981 po czternastu kolejnych zwycięstwach stanął wo walki z mistrzem WBC wagi półciężkiej Matthew Saad Muhammadem którego pokonał przez techniczny nokaut w dziesiątej rundzie zostając nowym mistrzem świata krótko po tym jak ogłosił przejście na islam zmieniając swoje imię na Dwight Muhammad Qawi. 21 marca 1982 obronił swój pas nokautując Jerry Martina w szóstej rundzie. 7 sierpnia 1982 doszło do rewanżowego pojedynku z Matthew Saad Muhammadem którego znokautował w szóstej rundzie. 20 listopada 1982 w swojej trzeciej obronie znokautował w jedenastej rundzie Eddiego Davisa. 18 marca 1983 stracił swój tytuł w walce unifikacyjnej z mistrzem WBA Michaelem Spinksem przegrywając jednogłośnie na punkty. Czując że utrzymywanie wagi jest coraz większym problemem postanowił przenieść się do kategorii junior ciężkiej i po serii czterech zwycięstw 27 lipca 1985 udał się do Republiki Południowej Afryki, gdzie zdobył pas WBA nokautując w jedenastej rundzie Pieta Crousa. 22 marca 1986 w pierwszej obronie pokonał przez TKO w szóstej rundzie byłego mistrza świata wagi ciężkiej Leona Spinksa.