W tej roli rozpoczął swój udział w kampanii wrześniowej. 3 września dowodził artylerią okrętową w pojedynku z niemieckimi niszczycielami. Po południu tego dnia, po zbombardowaniu i zatopieniu okrętu, zorganizował demontaż zdatnych do użytku dział i ich transport na pozycje lądowe. Do 2 października walczył w obronie Helu jako dowódca 44 baterii. Po kapitulacji przebywał w niemieckich obozach jenieckich X B Nienburg, XVIII C Spittal i II C Woldenberg. Uwolniony 3 stycznia 1945 roku, powrócił do kraju i służby w Marynarce Wojennej.
Zweryfikowany w stopniu kapitana marynarki, został skierowany do Oddziału Marynarki Wojennej przy Sztabie Generalnym. W latach 1946–1947 był zastępcą attaché morskiego w Londynie. W 1948 roku służył jako specjalista w Sztabie Głównym Marynarki Wojennej, w stopniu komandora podporucznika. Od 1949 roku wykładał artylerię morską i wiedzę okrętową w Oficerskiej Szkole Marynarki Wojennej. W roku 1951 opublikowano podręcznik Zarys wiedzy okrętowej jego autorstwa. Przeniesiony do rezerwy w październiku 1951 roku, podjął pracę jako oficer nawigacyjny w Kapitanacie Portu w Gdyni. W latach 1955–1960 był kierownikiem działu ratownictwa Polskiego Ratownictwa Okrętowego. Później pływał na statkach handlowych, od 3 lipca 1963 roku jako kapitan żeglugi wielkiej.