Pomorską Izbę Skarbową otwarto w październiku 1920 w grudziądzkim Dworze Kuntersztyńskim.
Doceniając jego fachowość i umiejętności organizacyjne, władze centralne powoływały go kilkakrotnie do specjalnych komisji. W 1922 uczestniczył w rokowaniach polsko-niemieckich. W latach 1923–1924 pracował nad usprawnieniem władz skarbowych na Górnym Śląsku. Od czerwca 1924 był przewodniczącym komisji szacunkowej dla spraw likwidacji fabryk tytoniowych. W lipcu 1926 zaś przewodził komisji dla kontroli monopolu spirytusowego. Nieco później był prezesem komisji przeprowadzającej lustrację Izba Skarbowych w Wilnie i Białymstoku.
W 1926 przeszedł na emeryturę. Na emeryturze opracował Księgę pamiątkową polskiej administracji skarbowej w Wielkopolsce i na Pomorzu, wydaną w Poznaniu w 1929.
O jego późniejszym życiu brak pewnych informacji. Prawdopodobnie mieszkał w Toruniu po roku 1933. Z Torunia, w pierwszych miesiącach okupacji został wysiedlony do Krakowa, gdzie zmarł w 1944.