10 czerwca tego samego roku otrzymał godność protoprezbitera. Doprowadził do uporządkowania wewnętrznej sytuacji seminarium, które stało się jedną z najlepszych szkół kształcących duchowieństwo w kraju. 11 lutego 1877 złożył wieczyste śluby mnisze przed metropolitą moskiewskim Joannicjusza, po dwóch dniach otrzymał godność archimandryty. W 1881 został rektorem seminarium duchownego w Woroneżu.
4 stycznia 1887 w soborze Zaśnięcia Matki Bożej na Kremlu moskiewskim miała miejsce jego chirotonia na biskupa bałachnińskiego, wikariusza eparchii niżnonowogrodzkiej. Już 28 października tego samego roku został przeniesiony do eparchii podolskiej, również jako wikariusz, z tytułem biskupa bałckiego. W 1890 został ordynariuszem eparchii podolskiej i bracławskiej. Po sześciu latach przeniesiony na katedrę twerską. W 1898 otrzymał godność arcybiskupią. w 1903 powołał do życia żeński monaster Wniebowstąpienia Pańskiego w Orszy.