Została pochowana trzy dni później na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 2).
Hanna Krall poświęciła jej rozdział w swojej książce Dowody na istnienie (rozdział Drzewo, część 3; Poznań 1995, Wydawnictwo a5, s. 41–42).
Życie prywatne Była żoną fizyka, filozofa i poety Bohdana Kosa (ur. 1941), z którym miała dwóch synów: reżysera teatralnego Łukasza (ur. 1970) i rabina Mateusza (ur. 1972). lewo|mały|Sławomir Sikora i Ninel Kameraz-Kos
Jej dom był otwarty, a jak wspomina Sławomir Sikora, klucz do niego w Warszawie miało ok. 50 osób:Któregoś razu, kiedy siedziałem w ŻIH-u przy czymś wyjątkowym, Ninel wręczyła mi klucze do swojego mieszkania na Jagiellońskiej. W naszym spotkaniu uczestniczyli jeszcze Ula [Fuks] i Jan [Jagielski]. Zaskoczyła mnie tym. Odpowiedziałem, że mam gdzie mieszkać. Mieszkałem u brata. Nalegała, żebym jednak wziął klucze, że jak będę chciał, to zawsze mogę się zatrzymać u niej. „Taki klucz” – powiedziała Ninel – „w Warszawie ma ok. 50 osób. Dlatego, kiedy będziesz chciał pomieszkać przez kilka dni, to możesz” – stwierdziła Ninel. Jeszcze dodała, a raczej postawiła jeden warunek: mam wpierw zadzwonić i umówić się. Dom Ninel był otwarty dla wielu osób. (…) Z Ninel dużo rozmawialiśmy wieczorami, kiedy wracałem gdzieś z moich wojaży.