W 1925 przystąpił do ruchu grigoriewców, przez co w roku następnym zastępca locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego Sergiusz (Stragorodski) zawiesił go w czynnościach. W związku z tym 28 maja 1926 biskup Wassian złożył publiczny akt pokutny i wrócił do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Jego krótkotrwały związek z niekanonicznym ruchem sprawił jednak, iż jego autorytet wśród wiernych znacznie spadł. 22 czerwca 1927 został jednak skierowany do eparchii tambowskiej, gdzie jako biskup kozłowski, wikariusz, miał nią tymczasowo zarządzać. 9 kwietnia 1930 został podniesiony do godności arcybiskupiej. W 1930 został aresztowany pod zarzutem antyradzieckiej agitacji, jednak 4 lutego 1931 zwolniono go z braku dowodów.
W październiku 1935 został aresztowany po raz kolejny. Duchownego oskarżono o celowe ukrywanie cennych utensyliów cerkiewnych uratowanych z konfiskaty z roku 1922 oraz o prowadzenie agitacji antyradzieckiej. W 1936 Wassian (Piatnicki) został skazany na osiem lat pozbawienia wolności. Karę odbywał w Autonomicznej Republice Komi (obóz Uchpieczłag). Moment i okoliczności jego śmierci nie są jednoznacznie znane. Według dokumentów NKWD zmarł 9 stycznia 1941 w obozie. Według innej wersji duchowny pracował w obozie przy wyrębie lasu, jednak szybko stracił całkowicie zdrowie i został uznany za niezdolnego do pracy.