Definitywnym zakończeniem wojny był zapewne ślub między Eurydyką I, córką Sirrasa i wnuczką macierzystą Arrabajosa I, a Amyntasem III, przypuszczalnie już wówczas królem macedońskim ok. r. 393 lub 391 p.n.e. Dodatkowym powodem zakończenia wojny było stałe zagrożenie militarne ze strony wspólnego wroga, Ilirów. Ci po wielu latach, w r. 392 p.n.e., dokonali zajęcia górnej Macedonii (oprócz Elimei i może Orestydy) oraz królestwa Macedonii. Wynieśli nawet na tron macedoński, jako wasala, Argajosa II.
W późniejszym okresie Linkos był częściowo niezależny od Macedonii. Stolicą królestwa było miasto Nikaja, która znajdowała na ważnym szlaku, późniejszej Via Egnatia, ciągnącym się do Apollonii i Epidamnos. Królestwo Derriopii czasowo należało do Linkos, a niekiedy do Pelagonii. Linkestis razem z Tymfają, Elimeją, Orestis, Eordają, Pelagonią i Derriopią tworzyło starożytną górną (tj. górzystą) Macedonię. Rodzima dynastia rządziła Linkos do ok. r. 350 p.n.e. Wówczas doszło do wcielenia królestwa do Macedonii. Filip II Macedoński na jej terenie zbudował miasto Herakleę Linkestis.
Królowie Linkos Dynastia Bakchiadów Bromeros (ok. 450-430 p.n.e.) Arrabajos I (ok. 430-400) [syn] Arrabajos II (ok. 400-365;