Na zesłaniu przebywał razem z biskupami głuchowskim Damaskinem i czystopolskim JoazafemДамаскин (Цедрик Дмитрий Дмитриевич).
Autor szeregu artykułów na tematy teologiczne, przeciwnik Żywej Cerkwi, prowadził surowy, ascetyczny tryb życia.
Aresztowany ponownie 27 października 1937, 7 grudnia tego samego roku został skazany na śmierć przez rozstrzelanie za „prowadzenie agitacji kontrrewolucyjnej” oraz „uczestnictwo w kontrrewolucyjnej organizacji monarchistycznej”. Został stracony w masowej egzekucji na poligonie Butowo i tam pochowany.
30 czerwca 1989 został w pełni zrehabilitowany. W 2000 Rosyjski Kościół Prawosławny zaliczył go do Soboru Świętych Nowomęczenników i Wyznawców Rosyjskich.
Przypisy
Bibliografia Biogram w bazie prawosławia rosyjskiego
Kategoria:Urodzeni w 1861 Kategoria:Zmarli w 1937 Kategoria:Eparchia moskiewska Kategoria:Biskupi zwienigorodzcy Kategoria:Biskupi włodzimierscy i suzdalscy Kategoria:Absolwenci Moskiewskiej Akademii Duchownej Kategoria:Sobór Świętych Nowomęczenników z Butowa Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie