Właśnie tę datę uważa się za narodziny Płastu.
Na początku I wojny światowej organizacja liczyła około 30 drużyn-kureni na obszarze całej Galicji Wschodniej. Podczas tej wojny płastuni walczyli jako żołnierze Ukraińskich Strzelców Siczowych, Ukraińskiej Armii Galicyjskiej, byli współorganizatorami Ukraińskiej Republiki Ludowej oraz Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej. mały|left|Młody Stepan Bandera w mundurze Płastu w 1923 r. thumb|Warta honorowa ukraińskich płastunek przed grobem członków (USS i UPA) w Pikulicach w dniu 29 kwietnia 2007 w rocznicę akcji „Wisła” thumb|upright|Płastunka z Betlejemskim światłem pokoju na granicy ukraińsko-polskiej thumb|Ukraińscy płastowcy przy pomniku 14 Dywizji Grenadierów SS we Lwowie Po upadku państwowości URL w 1921 r. drużyny płastowe na Ukrainie sowieckiej istniały jeszcze pewien czas, jednak po utworzeniu Ukraińskiej Republiki Radzieckiej ich członkowie zmuszeni byli przejść do nowo utworzonych pionierów, zaś istnienie Płastu jako organizacji zostało zakazane. W tych okolicznościach w okresie międzywojennym Płast rozwijał się wyłącznie na terenach poza granicami ZSRR (głównie w Polsce: w Galicji Wschodniej i na Wołyniu, a także na obszarze rumuńskiej Bukowiny, na ziemiach Preszowszczyzny i Zakarpacia).