Po przejściu do partyzantki otrzymał pseudonim „Miś”. Był kapelanem Inspektoratu Radzyń Okręgu Lublin Armii Krajowej i Oddziału Partyzanckiego 34 Pułku Piechoty Armii Krajowej 9 Podlaskiej Dywizji Piechoty AK, którym dowodził „Zenon” - mjr Stefan Wyrzykowski. Awansowany do stopnia majora. Potem ukrywał się na terenach podwarszawskich. Był m.in. pomocnikiem proboszcza, a następnie kapelanem sióstr urszulanek w Miedzeszynie.
Posługa na Ziemiach Odzyskanych W 1945 r. ks. Jan Zieja, konfrater z diecezji pińskiej, urzędujący proboszcz w Słupsku, namówił go do pracy duszpasterskiej na Ziemiach Odzyskanych. Od sierpnia 1945 do 30 września 1962 był pierwszym proboszczem w Miastku. Zorganizował od podstaw życie religijne na terenie dawnego powiatu miasteckiego, gdyż taki zasięg miała jego parafia Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych w Miastku, której nadał to wezwanie. Przystosował do kultu katolickiego, poświęcił i nadał tytuły następującym kościołom: 28 lipca 1946 pw. św. Anny w Barcinie, 15 września 1946 pw. św. Andrzeja Boboli w Biesowicach, w 1946 pw. Chrystusa Króla w Kołczygłowach, 18 sierpnia 1946 pw. MB Bolesnej w Płocku, 13 kwietnia 1946 pw. św. Wojciecha w Sępolnie Wielkim, 13 kwietnia 1946 pw. św. Stanisława w Kołtkach, 2 lutego 1946 pw. św. Stanisława Kostki w Wałdowie, 16 czerwca 1946 pw.