Zabiera mniej pasażerów niż wersje 100 i 200 (maksymalnie 440 pasażerów, normalnie około 290), ale zasięgiem dorównuje obecnym samolotom 747-400 (12 325 kilometrów).
Maszyna użytkowana przez tajwańskie linie nosiła oznaczenie N4522V i swój pierwszy lot wykonała 10 czerwca 1982 roku. Ponad dwa i pół roku później – 15 i 18 lutego 1985 roku podczas lotów, w maszynie dwukrotnie samoistnemu wyłączeniu uległ silnik nr 4, jednak po obniżeniu wysokości udawało się go uruchomić ponownie i samolot kontynuował lot.
Przebieg zdarzeń 19 lutego 1985 roku samolot tajwańskich linii lotniczych China Airlines odbywał lot z Republiki Chińskiej na lotnisko w Los Angeles w USA.
thumb|left|Rekonstrukcja wydarzeń Około 10:00 czasu lokalnego podczas rutynowego lotu na wysokości 12000 metrów zgasł silnik nr 4 (zewnętrzny na prawym skrzydle). Tuż przed wyłączeniem się silnika, samolot wpadł w strefę turbulencji. Boeing 747 jest tak zaprojektowany, iż może bez problemu lecieć na trzech sprawnych silnikach. Mimo wszystko kapitan Min-Yuan Ho zlecił inżynierowi pokładowemu ponowne uruchomienie silnika, które skończyło się niepowodzeniem. Samolot zaczął tracić prędkość. Drugi pilot poprosił wieżę kontrolną w Oakland o możliwość zejścia na niższy pułap, na co wieża dała zgodę.