William „Wild Bill” Lovett (ur. 15 lipca 1894, zm. 1 listopada 1923 w Nowym Jorku) – irlandzki gangster, członek i późniejszy szef White Hand Gang, na czele którego stanął po zakończeniu I wojny światowej.
Życiorys Przybył do Nowego Jorku jako dziecko i po raz pierwszy zetknął się z lokalnymi irlandzkimi gangami na nabrzeżu Brooklynu jako nastolatek. Dzień po przystąpieniu Stanów Zjednoczonych do I wojny światowej zaciągnął się do Armii Stanów Zjednoczonych. Został przydzielony do kompanii C 13. batalionu karabinów maszynowych 77 Dywizji Piechoty. Podczas walk na froncie zachodnim został odznaczony Krzyżem za Wybitną Służbę.
Jego gang rywalizował z gangami włoskimi w walce o dominację nad dzielnicami portowymi Nowego Jorku (od Red Hook po Greenpoint). Wielokrotnie był aresztowany za różne przestępstwa (od zakłócania porządku publicznego po morderstwa – w sumie 19 razy; w więzieniu spędził tylko siedem miesięcy).