Życiorys Studia na Wydziale Weterynaryjnym SGGW-AR ukończył w 1974, po uzyskaniu dyplomu rozpoczął na nim pracę. W 1980 uzyskał stopień doktora nauk weterynaryjnych, w 1989 stopień doktora habilitowanego, a w 1997 r. tytuł profesora nauk weterynaryjnych. Odbył kilka staży naukowych w Niemczech i Włoszech, a w latach 1984–1986 był stypendystą Fundacji im. Aleksandra von Humboldta w Tieraerztliche Hochschule Hannover (RFN). Tematy jego prac naukowo-badawczych oscylują wokół chorób zakaźnych różnych gatunków zwierząt, od lat 1990. głównie psów i kotów, takich jak białaczka kotów, zespół nabytego niedoboru immunologicznego kotów, zakaźne zapalenie otrzewnej kotów, nosówka. Z tego zakresu opublikował ponad 260 artykułów, wiele w czasopismach indeksowanych w Journal Citation Reports. Wypromował 6 doktorantów.
Autor podręczników: Choroby zakaźne kotów (1997), Choroby zakaźne psów (1999), Wirusowe, bakteryjne, grzybicze i prionowe choroby kotów (2005) oraz współautor m.in. Podstawy epidemiologii weterynaryjnej (2008) i Canine Infectious Diseases: Self-Assessment Color Review (2018).