Ostatecznie w roku 1555 powrócił do Genui, gdzie zmarł pięć lat później, dożywszy bardzo rzadkiego w owych czasach wieku 94 lat.
Ocena polityki Andrei Dorii Mimo wielu trudów i obowiązków jakie spadły na Andreę Dorię i Genuę w związku z zobowiązaniami sojuszniczymi wobec Karola V i jego następców, cesarski admirał do końca swych dni pozostał wierny koronie hiszpańskiej, z którą jego, jego rodzinę i całą Genuę łączyły żywotne interesy gospodarcze i polityczne. Polityka pro-hiszpańska miała przynieść kupieckiej oligarchii genueńskiej dobrobyt i dostęp do zasobów światowego imperium kolonialnego Hiszpanii. Miała też jednak w późniejszym czasie przyczynić się do bankructwa wielu domów bankowych Genui w czasach, gdy bankrutowała finansowana przez nich korona Hiszpanii. Kryzys, w jaki w XVII i XVIII wieku wpadła Hiszpania, był również udziałem genueńczyków, którzy w sposób szczególny byli zależni od sytuacji panującej na Półwyspie Pirenejskim.
Jego imieniem został nazwany włoski transatlantyk z 1953 r. – SS „Andrea Doria”, który zatonął u wybrzeża USA, staranowany przez szwedzki transatlantyk „Stokholm” 25 lipca 1956 roku, a także liczne okręty wojenne.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Włoscy admirałowie Kategoria:Władcy Genui Kategoria:Weneccy wojskowi Kategoria:Kondotierzy Kategoria:Odznaczeni Orderem Złotego Runa Kategoria:Ludzie związani z Genuą Kategoria:Zmarli w 1560 Kategoria:Urodzeni w 1466