Hagi dołączył do zespołu, prowadzonego wówczas przez 37-letniego Anghela Iordănescu, w którym grali m.in. Marius Lăcătuș, Gavril Balint, Victor Pițurcă i Dan Petrescu. Po raz pierwszy w barwach Steauy wystąpił w wygranym 1:0 meczu z Dynamem Kijów o Superpuchar Europy. Zdobył w nim zwycięską bramkę.
W ciągu czterech kolejnych sezonów trzykrotnie wygrywał z tym klubem rozgrywki ligowe oraz – w sezonie 1988–1989 – awansował do finału Pucharu Europejskich Mistrzów Krajowych. Inaczej niż trzy lata wcześniej Steaua przegrała w najważniejszym meczu, 0:4 z A.C. Milanem.
1990–1996: Real Madryt, Brescia Calcio i FC Barcelona Kiedy w Rumunii upadł komunizm, Hagi – po rozegraniu 200 meczów i strzeleniu ponad 100 goli – jako pierwszy piłkarz rumuńskiOK. RUMUNIA. Król Karpat za granicą. „Gazeta Wyborcza”, dodatek piłkarski, nr 130, 7 czerwca 1994, s. 2. wyjechał do klubu zagranicznego. Miał oferty z AC Milanu i Panathinaikosu Ateny, jednak wybrał możliwość gry w Realu Madryt. Miał tam zastąpić Martína Vázqueza, sprzedanego do Torino FC, jednak już na początku oświadczył, że nie po to przebył pół Europy, aby kogoś zastępowaćH. Górecki. Piłka w kryzysie. „Encyklopedia FUJI. World Cup 1994”, Katowice 1994, s. 134.. Pierwszy sezon – 1990–1991 – spędził więc głównie na ławce rezerwowych.