Wchodząc w kosmologię, twierdzi, że historia ludzkości ściśle jest powiązana z losem Wszechświata. Postuluje on – bliską Ojcom Kościoła – solidarność z Wszechświatem: Świat został rozbity, upadł wraz z człowiekiem, na skutek grzechu człowieka; zostanie podniesiony wraz z nim przez Tego, który rekapitulujeEmmanuel Mounier: "Chrześcijaństwo i pojęcie postępu" wyd. 1968, s. 93.
Idea postępu Mounier zauważa, że pojęcie postępu nie jest do końca jasne. Proponuje więc cztery podstawowe uściślenia:
Nauka i technika wielką próbą Dla Mouniera nauka i technika są swoistego rodzaju cudami, wyraża on podziw dla ludzkiej racjonalności: Dotarcie do najdalszych gwiazd, tworzenie i kierowanie życiem, osuszanie mórz, burzenie gór, wykorzystywanie energii mgławic, odsunięcie śmierci – nie ma takich osiągnięć, o których ośmielilibyśmy się twierdzić, że są niemożliwe dla ludzkości, jeśli rozporządza ona kilku tysiącami latEmmanuel Mounier: "Chrześcijaństwo i pojęcie postępu" wyd. 1968, s. 36. Cud nauki wiąże się niestety z możliwością dokonania samobójstwa przez ludzkość: im bardziej poznajemy i zaczynamy władać siłami przyrody, tym większe jest niebezpieczeństwo zagłady czyhającej na człowieka.