Stała się znana dzięki licznym portretom artystów (takich jak James Joyce, Jean Cocteau, Djuna Barnes, Marie Laurencin). W 1929 r. wróciła do Stanów Zjednoczonych, gdzie podjęła pracę reporterki. Oprócz fotografii portretowej zajęła się szczegółową dokumentacją fotograficzną Nowego Jorku. Zainspirowana fotografiami dawnego Paryża Eugène'a Atgeta (który był jej odkryciem), dokumentowała narastające zmiany w zabudowie Nowego Jorku, który w latach 30. XX wieku ulegał radykalnej przebudowie. Żeby przybliżyć szerszej publiczności spuściznę Atgeta (zm. 1927), zakupiła jego prace, w 1968 r. odsprzedane Museum of Modern Art. W latach 1934–1958 wykładała fotografię w New School for Social Research w Nowym Jorku. W 1935 r. przeprowadziła się do loftu w Greenwich Village z krytyczką sztuki Elizabeth McCausland, z którą mieszkała aż do jej śmierci w 1965 r. Abbott była skrytą lesbijką.
Przypisy
Bibliografia Teksty Berenice Abbott oraz prace o niej: The world of Atget, by Berenice Abbott.