We wrześniu 1990 ogłosił swoje przejście do niekanonicznego Ukraińskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego, w ramach którego wyświęcono go na biskupa rówieńskiego. Należał do jego pierwszych przywódców i twórców. Uczestniczył w próbach przejmowania przez zwolenników autokefalii Kościoła ukraińskiego świątyń i monasterów na terytorium Wołynia pozostających przy Patriarchacie Moskiewskim, w tym w nieudanej przejęcia monasteru Zaśnięcia Matki Bożej w Zimnem. Współtworzył Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Kijowskiego. Od 1992 nosił tytuł metropolity perejasławskiego i siczesławskiego. W tym samym roku należał do delegacji Patriarchatu Kijowskiego, która prowadziła zakończone niepowodzeniem negocjacje z Patriarchatem Konstantynopolitańskim o uznanie kanoniczności autokefalicznego Kościoła na Ukrainie.