Granice czasowe insei Era systemu insei zbiegła się w czasie ze schyłkiem okresu Heian. Nie ma do końca ustalonych lat jego rozpoczęcia i zakończenia. W rachubę wchodzi kilka dat. Za datę rozpoczęcia uważa się lata 1072 lub 1086. W 1072 roku abdykował cesarz Go-Sanjō. Po nim przez czternaście lat rządził Shirakawa, po czym abdykował, choć nadal sprawował rządy za pośrednictwem In-no chō, aż do śmierci w 1129 roku. Na rok zakończenia okresu ex-cesarzy podawane są trzy daty: 1156, 1185 i 1192. W 1156 roku zmarł ex-cesarz Toba. W 1185 roku nastąpiła intronizacja cesarza Go-Toby. W 1192 roku zmarł ex-cesarz Go-Shirakawa.
Charakterystyka systemu insei Przyjmuje się, że w Japonii okresu insei doszło do zmian na dwóch zależnych od siebie płaszczyznach: politycznej i ekonomicznej. W polityce nastąpiła modyfikacja systemu władzy, która dotąd skupiała się w rękach krewnych cesarza w linii żeńskiej, teraz natomiast przeszła na byłych cesarzy, poprzedników panującego w linii męskiej (ojca, dziadka, itd). Zjawisko to było zwieńczeniem działań ex-cesarzy, polegających na próbach odbudowy autorytetu zasiadającego na tronie władcy. Od X wieku, tj. środkowego okresu Heian, cesarz tracił swój autorytet, a wraz z nim władzę. Coraz potężniejszy stawał się ród Fujiwara, mający silne podstawy materialne.