Ma długi i głęboki dziób z delikatnym zakrzywieniem w kierunku jego końcówki, co nadaje głowie z profilu wrażenie większej wielkości. Nosowe szczeciniaste pióra przewiane do przodu i w górę odsłaniają często nozdrza, które są ukryte u prawie wszystkich przedstawicieli rodzaju Corvus. Za brązowo-rudym okiem i u podstawy dolnej żuchwy dostrzec można niewielkie pole ciemnoszarej nagiej skóry. Czarne upierzenie ma niebieskawo-fioletowy połysk w dobrym świetle. Dziób, nogi i łapy są czarne.
Ekologia i zachowanie Środowisko Zasiedla obszary leśne i tereny wykarczowane na użytek rolnictwa. Często widuje się wronę kubańską w pobliżu farm i wsi, gdzie w miarę dobrze przystosowuje się do panujących tam warunków i względnie bliskiej obecności człowieka.
Pożywienie W diecie wrony kubańskiej znajdują się owoce i owady, choć widywano jak podkradała chętnie ludzki pokarm i wygrzebywała odpadki, gdy nadarzała się ku temu okazja. Duże, hałaśliwe stada żerują zarówno na drzewach, jak i na ziemi – zwłaszcza, gdy na powierzchni pola znajdują rozsypane lub pozostawione bez nadzoru nasiona zbóż i innych roślin.