Shōjo-ai W latach 90. zachodni fani zaczęli używać terminu w odniesieniu do dzieł yuri, które nie przedstawiają wyraźnego seksu. Jego użycie było wzorowane na zachodnim przywłaszczeniu terminu do opisania dzieł yaoi, które nie zawierają treści seksualnych. W Japonii termin shōjo-ai nie jest używany w tym znaczeniu, gdyż oznacza pedofilskie relacje między dorosłymi mężczyznami a dziewczętami, o podobnym znaczeniu do loliconu. Historia Przed rokiem 1970: literatura klasy S mały|Pisarka Nobuko Yoshiya, której twórczość znacząco wpłynęła na gatunek yuriJedną z pierwszych japońskich autorek, które tworzyły utwory o miłości między kobietami, była Nobuko Yoshiya, powieściopisarka działająca w okresach Taishō i Shōwa. Yoshiya była pionierką japońskiej literatury lesbijskiej, w tym gatunku klasy S z początku XX wieku. Jej prace spopularyzowały wiele pomysłów i tropów, które przez lata napędzały gatunek yuri. Historie klasy S przedstawiają lesbijskie związki jako intensywnie emocjonalne, ale platoniczne relacje, które zwykle kończą się ukończeniem szkoły, poślubieniem mężczyzny lub śmiercią. Źródłem tego gatunku jest po części współczesne przekonanie, że miłość do osób tej samej płci była przejściową i normalną częścią kobiecego rozwoju prowadzącą do heteroseksualności i macierzyństwa. Klasa S rozwinęła się w latach 30.