Odbitki rozdawał wśród przyjaciół i znajomych, mając nadzieję, że dzięki temu jak najwięcej z nich opuści granice getta. W ten sposób wykonał ponad fotografii dokumentujących rzeczywistość łódzkiego getta. Negatywy ukrywał w swoim mieszkaniu (w parapecie) przy ul. Marynarskiej 55 (budynek zachował się).
W trakcie likwidacji getta (sierpień 1944) Mendel Grossman został przydzielony do osobiście wybranej przez kierownika niemieckiej administracji getta – Hansa Biebowa – grupy, po czym został wywieziony do obozu pracy przy fabryce Biebowa w Königs Wusterhausen. Zmarł w czasie marszu śmierci, gdy do obozu zbliżała się linia frontu. W chwili śmierci trzymał w ręku swój aparat fotograficzny.
Niedługo po wojnie udało się odnaleźć ukryte w jego mieszkaniu negatywy. Trafiły one do Muzeum Bojowników Getta. Większość z nich uległa zniszczeniu w czasie pierwszej wojny izraelsko-arabskiej w 1948 roku. W roku 1970 wydano album z jego fotografiami pt. With a camera in the ghetto, a w roku 2000 album My Secret Camera: Life in the Lodz Ghetto () zawierające ocalałe zdjęcia Mendla Grossmana.
Zobacz też Henryk Ross Walter Genewein
Przypisy Mendel Grossman [w:] Słownik biograficzny Żydów łódzkich oraz z Łodzią związanych, Seria II, tom 1 (A do Z), oprac. M. Szukalak, Oficyna Bibliofilów, Łódź 2007, .