Pod koniec grudnia 1918 przejął dowództwo torpedowca "Lennuk". Od czerwca 1919 służył w Armii Północno-Zachodniej gen. Nikołaja N. Judenicza. Dowodził pociągami pancernymi "Admirał Essen" i "Admirał Kołczak". Następnie objął dowództwo batalionu 23 Pułku Peczorskiego. Od grudnia 1919 był dowódcą 1 kompanii Samodzielnego Czołgowego Batalionu Uderzeniowego. Został odznaczony Orderem Św. Anny II klasy i Orderem Św. Stanisława II klasy. Po klęsce wojsk Białych zamieszkał w Estonii, otrzymując w 1921 obywatelstwo tego kraju. W marcu 1927 był współzałożycielem oddziału Kasy Samopomocy Marynarzy w Rewlu. Od 1929 pracował w zarządzie dróg wodnych. Pod koniec 1939 przeniósł się do Niemiec. Zmobilizowano go armii niemieckiej. Od stycznia 1945 służył w Volkssturmie. Przepadł bez wieści w ostatnich tygodniach wojny w rejonie Gdańska.
Odznaczenia Order Krzyża Wolności II kategorii III klasy (Estonia, 1920)
Linki zewnętrzne
Przypisy
Bibliografia Siergiej W. Wołkow, Офицеры флота и морского ведомства: Опыт мартиролога, 2004 Nikita A.