Petrosavia Becc. – rodzaj roślin bezzieleniowych z rodziny Petrosaviaceae, obejmujący trzy gatunki występujące we wschodniej Azji, na obszarze od Chin do Japonii i Indonezji, zwykle na obszarach górskich. Nazwa rodzaju upamiętnia włoskiego botanika Pietro Savi (1811–1871), kierującego ogrodem botanicznym w Pizie.
Morfologia Pokrój Jasnożółtawe, nagie rośliny bezzieleniowe, osiągające wysokość 4–10 cm (P. sinii) lub 7–28 cm (P. sakuraii).
Łodyga Pod ziemią w postaci smukłego kłącza pokrytego szczątkowymi łuskami. Nad ziemią wzniesiona, nierozgałęziona.
Liście Ulistnienie naprzemianległe. Liście właściwe szczątkowe, łuskowate, siedzące, całobrzegie.
Kwiaty Zebrane w grono lub baldachogrono, wyrastające na szczycie łodygi. Przysadki łuskowate, równowąskie, podobne do liści właściwych. Szypułki z 0–2 naprzemianległymi podwiatkami. Kwiaty lejkowate, 6-pręcikowe, 3-słupkowe. Okwiat pojedynczy, z 6 listkami zrośniętymi z nasadą zalążni, rozchylającymi się, położonymi w dwóch okółkach. Trzy listki zewnętrzne deltoidalno-jajowate, mniejsze od trzech listków wewnętrznych, jajowatych lub deltoidalno-jajowatych. Pręciki o szydłowatych nitkach i doosiowo położonych główkach. Pylniki jajowate. Słupki zrośnięte na ¼ – ½ długości, wolne powyżej listków okwiatu. Szyjki słupków główkowate. Zalążki liczne, położona odosiowo.