Badała grzyby niszczące podkłady kolejowe.
Okupację przeżyła poza Warszawą, w latach 1941–1945 była nauczycielką w domach prywatnych w podwarszawskich Pawłowicach i Zalesiu.
Po wojnie, wiosną 1945 wraz z prof. Franciszkiem Skupieńskim przystąpiła do tworzenia Katedry i Zakładu Anatomii i Cytologii Roślin w powstającym właśnie Uniwersytecie Łódzkim i tam do 1952 pracowała jako adiunkt. Równolegle od 1948 była wykładowcą w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Łodzi, w której od 1952 jako samodzielny profesor kontraktowy kierowała Zakładem Botaniki Ogólnej. 19 lutego 1955 otrzymała tytuł profesora nadzwyczajnego.
Od 1956 po połączeniu WSP i UŁ, w ramach pracy już w UŁ, zainicjowała pionierskie w skali światowej badania cytoenzymatyczne komórek roślinnych. W 1960 przeszła na emeryturę, nie zrywając kontaktów z uczelnią.
Tematyka prac naukowych i osiągnięcia naukowe thumb|240px|Grób pianistki Emmy Altberg, architekta Józefa Altberga, prawnika Lucjana Altberga i botanika prof. Anny Wałek-Czerneckiej na cmentarzu reformowanym przy ul. Żytniej w WarszawieW 1922 przedstawiła dysertację doktorską pt. Rozwój warstwy wyściełającej i periplasmodium w Larix europea, Lahx dahurica i Larix sibirica i uzyskała doktorat.