Spokój sceny jest pozorny. Bruegel po raz kolejny przedstawia człowieka w obliczu sił natury i jego bezsilność wobec niej. Na drugim planie rozgrywa się wzburzona scena walki człowieka z siłami natury. Po lewej stronie widoczne są groźne i mroźne góry, przypominające o bliskości zimna i śniegu. Pośrodku widoczna jest zatoka, a dalej – otwarte morze, na którym panuje sztorm. Fale są wzburzone i niebezpiecznie rzucają o brzeg małe statki. Scena sztormu ukazuje niemoc człowieka wobec praw natury. Malarz, jako Niderlandczyk, wiedział czym jest morze i jak bardzo jest niebezpieczne w okresie zimowym. Skupisko smukłych drzew w centralnej części obrazu stanowi zakotwiczenie wzburzonego krajobrazuRainer Hagen Bruegel – dzieła wszystkie s. 67.. Również zbocze, na którym stoją drzewa i na którym pracują ludzie, wydaje się niebezpieczne i poszarpane przez burzę.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Obrazy Pietera Bruegla (starszego) Kategoria:Obrazy w Kunsthistorisches Museum w Wiedniu