Dywizjon był jednostką artylerii odwodu Naczelnego Wodza. Zgodnie z planem operacyjnym „Zachód” został przydzielony dowódcy Armii „Kraków”. Po zakończeniu mobilizacji dowódca armii, gen. bryg. Antoni Szylling 31 sierpnia podporządkował dywizjon dowódcy 65 pułku artylerii lekkiej, w miejsce III/65 pal, który został oddany dowódcy 1 Brygady Górskiej Strzelców. Tego dnia w godzinach porannych 64 dal wykonał 35 kilometrowy marsz, dotarł o godz. 18.00 w rejon Mikołowa i zajął stanowiska ogniowe na południe od Mikołowa naprzeciwko Łazisk Górnych.
Działania bojowe 1 września 64 dal wspierał obsadę odcinka „Mikołów”, z zajętych stanowisk ogniowych w godzinach popołudniowych dywizjon otworzył ogień do piechoty niemieckiej i jej środków ogniowych. Ostrzelano kolumny pojazdów niemieckich w rejonie Wyr i Łazisk Górnych. Zwalczano niemiecką artylerię. W nocy 1/2 września na żądanie piechoty 64 dal wykonał 3 ognie zaporowe. 2 września dywizjon uczestniczył w pojedynku artyleryjskim z artylerią niemiecką na odcinku „Mikołów”, pod ostrzałem niemieckiej artylerii znalazły się punkty obserwacyjne. Na punkt obserwacyjny 1 baterii uderzyła niemiecka piechota odrzucona kontratakiem polskiej piechoty. Na punkcie obserwacyjnym poległ por. Antoni Pruski. Obowiązki dowódcy 1 baterii objął kpt. Michał Dawiskiba.