Przez 7 miesięcy był więziony w Królewcu, mimo że oskarżenia nie zostały potwierdzone.

Po przybyciu do Bydgoszczy, z poparciem Jana Radolińskiego został 17 stycznia 1815 radcą Prefektury w Bydgoszczy. Po 1815 uznany przez władze pruskie za politycznie niepewnego, odsunięto go od stanowisk urzędniczych.

Do końca lat 20. XIX w., mieszkając w Bydgoszczy, próbował uzyskać od rządu pruskiego odszkodowanie za niewypłacone mu urzędnicze wynagrodzenie.

Na terenie departamentu bydgoskiego początkowo dzierżawił folwark Gzin w ziemi chełmińskiej, a następnie kupił od Franciszka Twarowskiego folwark Szymborno. Na terenie Bydgoszczy przebywał jeszcze w 1828.

Bibliografia Błażejewski Stanisław, Kutta Janusz, Romaniuk Marek: Bydgoski Słownik Biograficzny. Tom VII. Bydgoszcz 2006. , ss. 120–121.

Kategoria:Podprefekci powiatów Księstwa Warszawskiego Kategoria:Urzędnicy departamentu bydgoskiego Księstwa Warszawskiego Kategoria:Urodzeni w 1774 Kategoria:Zmarli w 1828