Treścią mapy ewidencyjnej w postaci nieelektronicznej oprócz elementów wyżej wymienionych są: oznaczenie punktów przecięcia się linii siatki kilometrowej, współrzędne prostokątne płaskie co najmniej dwóch skrajnych punktów, opis zawierający: nazwę: „Mapa ewidencyjna”, skalę mapy, numer arkusza ewidencyjnego, nazwę województwa, powiatu i gminy, nazwę jednostki ewidencyjnej i jej identyfikator, nazwę obrębu ewidencyjnego i jego identyfikator lub tylko identyfikator – w przypadku gdy obręb nie ma nazwy, schemat podziału obrębu ewidencyjnego na arkusze ewidencyjne.
W zależności od zurbanizowania terenu i struktury władania gruntami, mapę ewidencyjną sporządza się w skalach: 1:500, 1:1000, 1:2000 lub 1:5000. Do opracowania mapy ewidencyjnej stosuje się standardy techniczne dla mapy zasadniczej.
Mapa ewidencyjna a mapa katastralna w Polsce
Mapa ewidencyjna wywodzi się od mapy katastralnej, jest jej ewolucją. Do czasu ponownego przekształcenia ewidencji gruntów i budynków w kataster nieruchomości – mapa ewidencyjna stanowi „ekwiwalent” mapy katastralnej.