W półroczach 1421/1422 oraz 1426/1427 był dziekanem wydziału sztuk wyzwolonych. W latach 1428–1429 był rektorem Akademii Krakowskiej. W 1431 roku był członkiem delegacji na sobór w Bazylei, gdzie potępiał stanowczo husytyzm. W spisie z 1441 roku znajduje się wśród profesorów Akademii Krakowskiej. W latach 1432–1446 był kanonikiem kapituły kolegiackiej przy kościele Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Raciborzu.
W czasie swojej całej kariery akademickiej, która trwała prawie 40 lat, wykładał na 3 wydziałach: sztuk wyzwolonych, teologii i dekretów. Traktaty te są cenione przez współczesnych uczonych. Wawrzyniec był także astronomem. W latach 20. XV wieku nauczał według podręcznika Theorica planetarum Bernarda Sabionetty. Natomiast będąc wykładowcą katedry Stobnera na wydziale artium opowiadał o Tablicach alfosyńskich. Skonstruował również zegar słoneczny oraz inne przyrządy astronomiczne. Ponadto do jego obowiązków należało obliczanie czasu wystąpienia zaćmień Słońca i Księżyca w kolejnym roku kalendarzowym.