W dolinach rzecznych występują pochodzące z czwartorzędu aluwialne terasy. Wokół wyspy rozrostowi ulegają współczesne rafy koralowe.
Saint Lucia jest obszarem wyżynno-górzystym, gdzie wyżyny zajmują północną część kraju, a tereny górskie środkową i centralną. Obszary wyżynne to tereny wznoszące się do 320 m n.p.m. Obszary górskie zajmujące większą część wyspy to góry niskie, gdzie najwyższy szczyt – Mount Gimie o wysokości 958 m n.p.m. a drugi co do wielkości szczyt Gros Piton ma 789 m n.p.m. W zachodniej części wyspy leży kaldera wulkanu Qualibou (wysokość 777 m n.p.m.), ostatnia erupcja miała miejsce w 1766 roku. Niziny zajmują niewielki procent wyspy i ograniczają się jedynie do pasa nadbrzeżnego.
thumb|310px|Górzyste wybrzeże Saint Lucia
Klimat Saint Lucia leży w strefie działania klimatu równikowego, gdzie pogoda kształtowana jest przez północno-wschodnie pasaty i ciepłe prądy morskie.
Temperatury są wysokie, typowe dla obszaru o klimacie równikowym. Średnie wartości wynoszą 24-28 °C, gdzie roczne jak i dobowe amplitudy są niewielkie. Nie występują wartości ekstremalne, które łagodzone są przez wpływ akwenów morskich i samych pasatów.