Kariera trenerska W 1939 rozpoczął karierę trenerską. Od lipca do września 1939 trenował macierzystą drużynę Dinamo Moskwa. W 1940 ukończył kursy trenerskie w GCOLIFK w Moskwie. W 1941 prowadził Dynama Mińsk, jednak pracę przerwała Wielka Wojna Ojczyźniana i trener został powołany do wojska (służył w osobnej zmotoryzowanej brygadzie piechoty specjalnego przeznaczenia w Moskwie, 7 listopada 1941 uczestniczył w Paradzie Wojskowym w Moskwie). W latach 1942–1944 trenował drugą drużynę Dinama Moskwa. Od maja do października 1944 ponownie prowadził pierwszą drużynę Dinama Moskwa. W kwietniu 1945 objął stanowisko głównego trenera Dynama Kijów, z którym pracował do maja 1946. W latach 1947–1950 ponownie pracował z Dynamem Mińsk, ale kiepskie finansowanie oraz nieodpowiedni skład piłkarski zmusiło go w czerwcu 1950 podać do dymisji. Od września 1950 do końca 1953 pomagał trenować Dinamo Moskwa. W 1955 prowadził zespół Eniergija Saratów. W 1956 konsultował hokejowy klub Dinamo Uljanowsk. Potem był przeniesiony do Łotwy, gdzie w latach 1956-1961 trenował żeńską drużynę hokejową Dinamo Ryga, w 1962-1963 piłkarski klub Liepājas Metalurgs, w 1963-1965 Daugava Ryga i w 1966-1967 ponownie Zvejnieks Lipawa. Również pełnił funkcje wiceprzewodniczącego łotewskiej Rady Towarzystwa Sportowego "Dynamo".