Rozdzielone składniki analizowanej mieszaniny kolejno wypływają z kolumny do detektora, który reaguje na obecność cząsteczek innych niż cząsteczki gazu nośnego. Podstawą analiz ilościowych (oznaczeń składu) jest wielkość sygnału detektora, a analiz jakościowych – charakterystyczny dla określonego związku czas wymywania z kolumny (czas retencji) lub odpowiednia objętość gazu nośnego, potrzebna do wymycia związku (objętość retencji).
Szerokość i kształt piku GC W czasie przemieszczania się próbki przez kolumnę zachodzi nie tylko wzajemne rozsuwanie się pasm poszczególnych związków. Zwiększa się też szerokość odpowiednich pasm i kształt rejestrowanych pików (tzw. „ogonowanie”). Kształt rejestrowanych pików chromatogramu jest podstawą wniosków, dotyczących właściwości powierzchni sorbentów (metoda chromatografii inwersyjnej).
Rozmycie pasm wpływa niekorzystnie na możliwości rozdzielenia składników w celach analitycznych, czyli sprawność kolumny. W przypadku chromatografii ciecz–gaz głównymi przyczynami rozszerzania się pasm są: dyfuzja cząsteczek analitów wzdłuż kolumny – w obu kierunkach (dyfuzja podłużna), dyfuzja wirowa gazu nośnego, opory przenoszenia masy w fazie stacjonarnej, zależne np.