patroni nowej świątyni zostali wybrani od ich imion dla upamiętnienia ich ofiarności. Kościół wybudował Kazimierz Rabczyński z pobliskiej Żabnicy, natomiast wieżę dobudował w 1693 roku mistrz ciesielski Jan Bennert. Świątynia została poświęcona 8 maja 1674 roku przez ks. Wojciecha Symelliusa. Pierwotny kościół został zamknięty w 1884 roku ze względu na zły stan techniczny, który groził zawaleniem budynku.
Nowy kościół mały|lewo|Wnętrze świątyni (2018) Nowy kościół został wybudowany według projektu Karola Pietschki z 1885 roku przez Edwarda Stachurskiego na miejscu drewnianego w latach 1886–1889, staraniem proboszcza ks. Andrzeja Kuliga i parafian. Budulec ze starego kościoła posłużył do postawienia kaplicy cmentarnej. 15 października 1889 dokonano poświęcenia kościoła. Wyposażeniem świątyni zajął się następny proboszcz, ks. Michał Paleczny. Dzięki jego staraniom powstały dwa ołtarze boczne oraz wykonane zostało umeblowanie w postaci ławek, czy szaf liturgicznych. W 1894 roku wzniesiono plebanię, jej koszt budowy wyniósł 10 500 złotych reńskich. W 1917 roku wojsko zarekwirowało kościelne dzwony. W latach 1921–1922 świątynia została pomalowana, a w 1925 roku zostały zakupione i poświęcone nowe dzwony.