Młody sokół śniady wygląda jak duży osobnik młodociany kobuza lub mały młodociany sokół skalny. Ciemna smuga ciągnąca się na krawędzi skrzydeł i ogona odróżnia ten gatunek od innych podobnych sokołów. Brakuje mu też kontrastowego, ciemnego ubarwienia pokryw podskrzydłowych, jakie mają większe sokoły.
Zasięg występowania i biotop Sokół śniady gnieździ się i żeruje na wyspach i przybrzeżnych lub pustynnych klifach od wschodniej Libii na wschód przez Egipt, Izrael, Jordanię, wybrzeża Morza Czerwonego i Zatoki Perskiej po południowo-zachodni Pakistan. Migruje na dalekie odległości na zimowiska ulokowane na Madagaskarze i w południowo-wschodniej Afryce (Mozambik i wschodnia RPA). Nieliczne osobniki w południowej części zasięgu lęgowego nie migrują. Na zimowiskach preferuje siedliska tropikalne lub subtropikalne w pobliżu wody. Często widywany na skraju lasu i nad koronami drzew.
Pożywienie Sokół śniady żywi się głównie małymi ptakami (zwłaszcza w okresie lęgowym), np. pokrzewkami, na początku migracji wiosną – żołnami i wilgami, i innymi ptakami śpiewającymi, ale chwyta też większe owady, jak ważki różnoskrzydłe, nietoperze, a nawet jaszczurki i drobne ssaki. Dieta uzależniona jest od lokalnych zasobów w pokarm i od pory roku.