Podczas przeprawy przez góry Zagros stosowana przez Persów taktyka spalonej ziemi przyprawiła Turków o ciężkie straty wielkości 30 000 żołnierzy, co skłoniło sułtana do odwrotu.

Sojusz francusko-turecki W 1536 roku król Francji Franciszek I, będąc wrogiem Habsburgów, sprzymierzył się z Turcją, co miało być przeciwwagą dla habsburskiego zagrożenia Francji i Turcji.

Druga kampania (1547–1549) Kolejna kampania Sulejmana Wspaniałego miała przynieść ostateczne zwycięstwo nad Persją. Tahmasp ponownie zastosował taktykę spalonej ziemi, pustosząc całą irańską Armenię. W 1547 roku, gdy Sulejman zaatakował Persję, sprzymierzona Francja wysłała Gabriela de Luetza, by swym doświadczeniem wojennym wspomógł Sulejmana. Swoimi radami dotyczącymi ustawienia artylerii francuski wysłannik pomógł Turkom podczas oblężenia Wan.

Następnie Sulejman spróbował wykorzystać zdradę brata Tahmpaspa, Alqasa Mirzy, który był zarządcą pogranicznej prowincji Szyrwan. Alqas podniósł bunt i obawiając się gniewu brata schronił się na sułtańskim dworze. Przekonał sułtana, że jeśli ten uderzy na Persję, to on sprawi, że Irańczycy podniosą bunt i obalą Tahmpaspa.